Jaren 60/70

Kritisch portret van de jaren ’60/’70

Zoals elders in de wereld waren het in deze periode ook voor Nederland, met name Amsterdam als middelpunt, roerige tijden. Verzet en protesten tegen de gevestigde orde, anti-militarisme, anti-materialisme, vrijheid van individu en sexualiteit, waren belangrijke thema’s waarbij hippies, provo’s, vredes- en kraakbewegingen, veelal het voortouw namen. Uiteraard hadden deze ontwikkelingen ook veel invloed op de beeldende kunst in die jaren. Het gaf veel positieve energie, nieuwe inzichten en was het een ideaal, om ook de kunst te democratiseren en voor iedereen bereikbaar te maken. Zoals dit o.a. heel praktisch gestalte kreeg in de ‘rotaprints’ van Aat Veldhoen die hij indertijd, rondrijdend op een bakfiets, verkocht voor 3 gulden.

Rinus Jagtenberg heeft zich altijd betrokken gevoeld bij sociale, maatschappelijke en politieke ontwikkelingen en had daar ook een duidelijke mening over. In de traditie van Jeroen Bosch, die in de middeleeuwen zijn blik op de wereld schilderde in fantastische, satirische voorstellingen, zo vindt Rinus in de jaren ’60 zíjn vorm, om zijn kritische, filosofische kijk op mens en maatschappij weer te geven.

Met deze, soms absurdistische weergave, die elke tekening, schilderij of collage een verhaal laat vertellen, wordt het de kijker vaak niet gemakkelijk gemaakt om de betekenis ervan te doorgronden. Altijd gerelateerd aan de werkelijkheid maar onmiskenbaar door zijn ogen beschouwd. Veelvuldig spelen erotiek en verleiding een belangrijke rol, ook de hierbij voorkomende, bedenkelijke houding van mannen ten opzichte van vrouwen, is regelmatig het onderwerp.

Dat poëzie in deze periode bij Rinus mede zijn inspiratie en expressie vormt is overduidelijk door de teksten en gedichten die bij zijn tekeningen zijn geschreven of worden aangehaald.

Het is de belangrijkste periode van zijn kunstenaarschap die tot het einde van zijn leven doorliep.

Onderstaande werken zijn een beperkte selectie van de vele werken uit deze periode.